عفاف ریشه در حیا دارد و حجاب جلوه بیرونی آن است

به گزارش خبرگزاری صدا و سیمای البرز،  افخمی‌ستوده، استاد دانشگاه، در گفت‌وگوی زنده تلفنی با برنامه «نگاه مردم» اظهار کرد: عفاف یک ملکه درونی است که ریشه در حیامندی انسان و ویژگی‌های فطری او دارد و حجاب، نمود بیرونی این عفاف به شمار می‌رود.

 

وی با بیان اینکه نگاه رایج درباره حجاب نیازمند اصلاح است، افزود: برخلاف آنچه در جامعه جا افتاده، حجاب صرفاً موضوعی زنانه یا جنسی نیست و مردان نیز در رعایت پوشش و عفاف مسئولیت دارند. امروز نمونه‌هایی از کوتاهی در رعایت پوشش مناسب از سوی برخی مردان نیز مشاهده می‌شود که با واکنش و اعتراض مردم همراه بوده است.

 

افخمی‌ستوده در برنامه زنده نگاه مردم تصریح کرد: عفاف مفهومی فراجنسیتی است و آموزش‌های مرتبط با آن تاکنون به شکل صحیح و مؤثر به جامعه ارائه نشده است. در منابع دینی، حجاب و عفاف به عنوان حکمی الهی مطرح شده، اما بخشی از واکنش‌های منفی نسبت به این موضوع، ناشی از شیوه‌های سلبی و نادرست در ارائه و تبیین آن است.

 

این استاد دانشگاه با اشاره به نقش خانواده در تربیت فرزندان گفت: از منظر علمی و تربیتی، نخستین الگو‌های هر انسان، اعضای خانواده به‌ویژه مادر هستند. فرزندان بخش عمده زمان خود را در خانواده سپری می‌کنند و نقش والدین در آموزش، رعایت پوشش و انتقال ارزش‌های دینی بسیار تعیین‌کننده است.

 

وی در برنامه زنده تلویزیونی سیمای البرز افزود: شایستگی در ایفای نقش پدری و مادری و تربیت صحیح فرزند، در انتخاب‌های آینده زندگی آنان تأثیر مستقیم دارد و والدین باید به جایگاه تربیتی خود باور داشته باشند.

 

افخمی‌ستوده همچنین از صدا و سیمای البرز به دلیل پرداخت تحلیلی به موضوع حجاب و عفاف قدردانی کرد و گفت: ایجاد فضای گفت‌و‌گو و بررسی کارشناسانه این موضوع می‌تواند به ارتقای آگاهی عمومی کمک کند.

 

وی در پایان، کتاب «حریم ریحانه» را از آثار موفق در حوزه حجاب و عفاف معرفی کرد و افزود: این کتاب با نگاهی تمدنی و با استناد به دیدگاه‌های اندیشمندان، به تبیین این موضوع پرداخته است. همچنین سوره‌های نور، احزاب و قصص از جمله بخش‌های مهم قرآن کریم هستند که به موضوع حجاب، عفاف و باور‌های دینی توجه ویژه دارند.

 

افخمی‌ستوده به مخاطبان برنامه نگاه مردم تأکید کرد: برنامه‌ریزی و سیاست‌گذاری در حوزه حجاب، به‌ویژه درباره زنان، باید با مشارکت، گفت‌و‌گو و شناخت دقیق مسائل اجتماعی انجام شود و از تصمیم‌گیری‌های محدود و بدون بهره‌گیری از دیدگاه‌های تخصصی پرهیز شود.